شاید شبیه نیایش مروری است بر نام‌های ذات باری، بی‌واسطه چنان که هر عابدی معبودش را می‌خواند. چندین اسم از نام‌های خداوند خدای که هریک پنجره‌ای است برای بهتر دیدن و بهینه فهمیدن جهان در سطوری گرد هم آمده که نیایش نیست اما. هست و نیست. زمزمه است. مانند آن است که کسی رونوشتی از حس خود ارائه دهد. نگاهی دیگر به اسما الحسن نه از منظر حکمت و پند که از دریچه‌ای به واگویه‌هایی چند. یک رونویسی از اسامی حضرت حق، ساده و آهسته چنانکه می توان نجوا نامش نهاد..   مطالعه 20صفحه ابتدایی کتاب