کتاب «بحران‌ های معرفت‌ شناختی و روایت داستانی» اثری است که به بررسی رابطه میان فلسفه شناخت و شیوه‌های روایت در ادبیات می‌پردازد. نویسنده در این کتاب نشان می‌دهد که چگونه بحران‌های معرفت‌شناختی، یعنی پرسش‌های بنیادین درباره امکان شناخت، حقیقت و تفسیر، در قالب داستان و روایت ادبی بازتاب پیدا می‌کنند. این اثر تلاش دارد تا پیوند میان نظریه‌های فلسفی و تجربه‌های ادبی را روشن سازد و نشان دهد که روایت داستانی می‌تواند بستری برای طرح و بررسی مسائل معرفت‌شناختی باشد. در بخش‌های مختلف کتاب «بحران‌های معرفت‌شناختی و روایت داستانی»، نمونه‌هایی از آثار ادبی کلاسیک و مدرن بررسی می‌شوند. نویسنده توضیح می‌دهد که چگونه شخصیت‌ها در مواجهه با تردید، شک و پرسش‌های وجودی، بازتابی از بحران‌های معرفت‌شناختی هستند. این تحلیل‌ها نشان می‌دهد که ادبیات نه تنها سرگرم‌کننده است، بلکه می‌تواند به عنوان ابزاری برای اندیشیدن درباره حقیقت و شناخت عمل کند. کتاب «بحران‌های معرفت‌شناختی و روایت داستانی» برای دانشجویان فلسفه، علاقه‌مندان به نقد ادبی و پژوهشگران علوم انسانی اهمیت ویژه‌ای دارد. این اثر به مخاطب کمک می‌کند تا دریابد چگونه روایت داستانی می‌تواند پرسش‌های فلسفی را ملموس‌تر کند و تجربه‌ای تازه از خواندن و اندیشیدن فراهم آورد.